ای کاش کوچک بودم.........؟
ای کاش کوچک می موندم....؟
مثل دوران کودکی............؟
وقتی کوچک بودم دلم بزرگ بود!
آرزوهای بزرگ و زیادی داشتم!ً
هیچ وقت احساس دلتنگی نمیکردم!
تا گریه میکردیم زود ما را با
یه چیزی سر گرم می کردند!
هیچ وقت از بازی کردن خسته نمیشدم
اما.....؟؟؟
اما حالا که بزرگ شدیم بیشتر دلتنگیم
ای کاش .....
ای کاش کوچک می موندم
تا حرفهامو از نگاهم میخواندن
کجا رفت اون همه آرزو
کجارفت اون همه شور وهیجان
حالا حتی اگر فریاد هم بزنیم
کسی به حرف ما توجه نمیکنه
...........
همه اینها مردن
آرزوهایی که داشتیم چی شدند
چی فکر میکردیم چی شد....؟
.....
..........
و بالاخره...پایان این زندگی
چه خواهد شد.....؟؟؟؟؟؟؟؟

|
+| نوشته شده توسط
حسین پوربچاری در سه شنبه چهارم مهر 1385
|